เดือนเดียวกันนี้ (เมษายน) เมื่อพ.ศ. 2529 ตอนนั้น เรียนที่ kmit-n ระหว่างปิดภาคฤดูร้อนได้เข้ามาอบรมธรรมทายาทรุ่นที่14 ที่วัดพระธรรมกายจำได้ว่าอากาศร้อนอบอ้าวสุดๆ ต้องปักกลดในที่โล่งกลางแดดไม่มีที่กำบังไม่มีแม้ต้นไม้สักต้นมีแต่หน่อกล้วยทึ่เพิ่งงอกพ้นดินสองต้นข้างๆกลดเวลาฝนตกน้ำจะท่วมกลดลำบากมากๆ อาหารก็ไม่เพียงพอสำหรับผู้เข้ารับการอบรมพันกว่าคนแต่ก็อดทนอยู่จรครบหนึ่งเดือนถึงจะได้รับอนุญาตให้บวชได้. วันบวชปลื้มจนน้ำตาไหล ร้องไห้สุดๆวันพีธีโยมแม่มาถวายผ้าไตรที่วะดเบญจมบพิตร. หลังจากลาสอกขากลับไปเรียนต่อผลจากการปฏิบัติธรรมส่งผลให้การเรียนดีขึ้นไดเกรดเฉลี่ยสามกว่า ครอบครัวพ่อแม่พี่น้องหันหน้าเข้าวัดตั้งใจปฏิบัติธรรม ให้ทานรักษาศีลปฏิบัติธรรมกันทุกคน ทุกคนรักการนั่งสมาธิและมักหาโอกาสไปปฏิบัติธรรมนอกสถานที่อยู่เป็นประจำ แต่ฐานะที่บ้านไม่ค่อยดีเวลาไปวัดต้องอาศัยรถบัสที่วัดจัดให้. แต่ก็ไปทุกสัปดาห์และทุกวันสำคัญทางศาสนา และมานอนค้างที่วัดเพื่อช่วยงานแผนกแสงเสียง.
หลังจากเรียนจบก็มีงานทำ มีรายได้ที่ดีฐานะทางครอบครัวก็ดีขึ้น มีรถยนต์เป็นของตัวเอง ขับรถพาครอบครัวไปทำบุญทุกวันอาทิตย์และวันสำคัญทางศาสนา และยังคงทำทานรักษาศีลนั่งสมาธิเหม้อนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ช่วงนี้หลวงพ่อธัมชโยยังแข็งแรงท่านลงเทศสอนนำนั่งสมาธิช่วงเช้าเองทุกครั้ง พอช่วงบ่ายหลวงพ่อทัตตะก็จะลงเทศสอนต่อจนถึงเย็นกลับบ้าน แต่ก่อนกลับบ้านก็จะช่วยกันทำความสะอาดเก็บเสื่อถูพื้น จนสะอาดเรียบร้อยทุกครั้ง
